’Meester Dijkstra’ brengt de Bilkerts samen

1744-zoon-filip-dijkstra-bij-boekpresentatie-arjen-dijkstraBoek ’Worre weze weest’ Arjen Dijkstra gepresenteerd - Bijna 200 mensen die afkomen op de presentatie van een boek over een dichter? Een dichter die in zijn eigen kleine taal dichtte nog wel, hoe bijzonder is dat? ”D’r binne jùst soafeul mînsen omdàt ’t om ’n boek fan ’n Bildtse dichter gaat,” zei een van de bezoekers zondag in Ons Huis. Ze had gelijk: ’Worre weze weest’, het boek met het verzameld werk en levensverhaal van de vorig jaar overleden dichter Arjen Dijkstra, bracht heel veel Bilkerts op de been.

De middag leek nog het meest op een  schoolreünie: een warm treffen tussen oude bekenden. Allemaal mogelijk gemaakt door ’meester Dijkstra’. Het was een integere en warme middag, de boekpresentatie van het door Jan de Groot prachtig opgetekende levensverhaal van de oud-leraar Duits - ’dat fintsy fan de Smalle Kant’. De Groot werkte een jaar hard aan het boek, beperkte zich niet tot dossiers en papier maar trok de provincie door om vrienden en bekenden te interviewen. ”Behalve de Wouden. Ik kin de Wouden niet fine en wil ’t ok niet fine kinne,” zei De Groot in een humorvol relaas over de totstandkoming van het boek.
”Ik fyn deuze andacht wat ongemaklik,” zei De Groot, en daarmee was het bruggetje natuurlijk geslagen. Zo staat Dijkstra ook bekend: bescheiden, iemand die het best gedijde in de  schaduw, de achtergrond verkoos boven de schijnwerpers. Dijkstra was wellicht zijn hele leven al een dichter, maar werd er bij toeval een: hij won – onder pseudoniem A. Nihil – een dichtwedstrijd in de Leeuwarder Courant. En daarna ging hij ermee door, met dichten. Met horten stoten, het kwam en het ging en het kwam weer.
1744-de-arjen-dijkstra-kemissy”Meester Arjen had, at-y dut metmaakt had, said: ’mot dut nou?’,” zei De Groot. ”Ja, sêg ik, dat mot. Syn ferhaal mot ferteld omdat ’t syn gedichten anfuld, en syn gedichten ferdiene ’t  bundeld te worren.” Dijkstra’s poëzie werd hoe ouder hij werd spaarzamer, serieuzer. Naakter. Dichter op de huid, drukkend op de Bildtse ziel. Al had hij – hoezeer dat soms ook betwist wordt - zeker ook humor. ’Hytte ’k maar Beerenburg / Dan kônst meer fan my hè,’ is een bekend klein meesterwerkje. In twee zinnen een complete relatie gevat. Maar hoeveel meer hij  on dan ’rijmelarij’ blijkt uit het boek, mooi vormgegeven door Monique Dijkstra.
Het was Bilkert-om-ferens Filip Dijkstra – zoon van Arjen, met zijn trotse familie om hem heen op de eerste rij – die de presentatie van het boek aangreep om een lans te breken voor de Bildtse taal en cultuur. Hij had zich kunnen beperken tot anekdotes en plechtmatigheden, maar het is duidelijk dat Filip –wonende op Vlieland - de fakkel van zijn hait heeft  overgenomen. ”In de woorden fan ôns hait: sorg dat ’t Bildts gyn museumtaal wort. Ik hoop dat ’t boek ’n bitsy bijdrage kin an ’t behoud fan ’t Bildts. En betrek de jongeloi d’rbij: sonder  hur leeft de taal niet meer.”
Dijkstra Junior besloot zijn bijdrage met een bijzonder gebaar: tien minuten eerder had hij uit handen van Jan de Groot (die met Ali Bronger, Jelke de Jager, Rennie Steensma, Bauky Luinstra en Tineke Wijngaarden de ’Commissie Arjen Dijkstra’ vormden, de groep die dit boek mogelijk maakte) het eerste exemplaar van het boek over zijn hait gekregen. ”Maar ik wil  at ’t eerste boek hierfan op ’t Bildt blyft. Derom skink ik dut eksimplaar an Ali Bronger.”
Waarmee het eerste exemplaar van het standaardwerk over dè Bildtse dichter, Arjen Dijkstra, op zijn geboortegrond blijft. En is de hoop die schrijver Jan de Groot uitsprak levendiger  dan ooit. Voor Dijkstra’s gedichten moet gelden: ”Worre, weze, blive.”
Bij de foto's: Boven: Zoon Filip Dijkstra bij de presentatie van het boek met leven en werk van hait, Arjen H. Dijkstra. (foto: Lysbert Faber)
Midden: De ’Arjen Dijkstra-kemissy’ die aan het boek werkte, met van links naar rechts: Ali Bronger, Jelke de Jager, Bauky Luinstra, schrijver Jan de Groot, Tineke Wijngaarden en Rennie Steensma. (foto’s: Lysbert Faber)
Onder: Het boek 'Worre, weze, weest
1744-boek-worre-weze-weest-arjen-dijkstra


 

 

 

 

 

Bildtse Post