’Hait’ Hendrik Elings schilderij van het jaar

1804-portret-hait-van-hendrik-elings-schilderij-van-het-jaarIndringend, herkenbaar, ontroerend. Hendrik Elings’ portret van zijn hait Rint, ’Mijn vader had Alzheimer’, is uitgeroepen tot schilderij van het jaar. ”Dut had hij mij och soa gund.”

Door Gerard de Jong - ”Soms komt alles bijnander. Dat realisere je je op ’t momint sels niet, maar sien je achterôf krekt.” Hendrik Elings was op z’n zachtst gezegd verrast toen hij hoorde dat zijn doek, ’Mijn vader had Alzheimer’, door de jury was uitgekozen als schilderij van het jaar.  De wedstrijd wordt elk jaar georganiseerd door het CODA museum in Apeldoorn. Er werden dit keer ruim 1200 werken ingezonden. ”Je  konne je opgeve en ik had nag ’n pakketsy klaarlêgen. Ik bin normaal niet soa fan de wedstriden at ’t om kûnst gaat, maar at ik dos ’n keer  kâns make sou waar ’t hier met docht ik.”
Het doek is er een uit de serie ’Hait... portret van een hemd’, waarmee Elings eerder exposeerde en waarvan een boek uitkwam. De Bildtse kunstenaar portretteert hierin zijn vader tijdens de diverse stadia van Alzheimer. Rint Elings overleed in 2009. Kenmerkend in de reeks  werken is het witte hemd dat hait vaak droeg. FryslânDOK maakte een tevens een documentaire over de totstandkoming van de serie  werken.
De jury, onder leiding van journalist en oud-voorzitter van de Raad voor Cultuur Joop Daalmeijer, prees het doek: ”Een heel intens en ook erg  groot portret. Het gezicht is bijzonder trefzeker neergezet met minimale middelen. De persoon verwordt tot een schim door de manier van  schilderen met de losse vegen verf. De afwezige staar in de verte is tegelijkertijd een naar binnen gekeerde blik en is prachtig gevangen. De  uitwerking is heel gedurfd, maar eigenlijk ook de enige juiste manier om dit onderwerp te vangen. Het kleurgebruik, de stijl, alles valt op de  juiste plek bij dit portret doordat vorm en inhoud versmelten. Er mist zoveel aan dit portret, maar je mist het niet. Geen streep te veel! Een terechte winnaar.”
”Form en inhoud gaan hier hând in hând sait de sjúry, en dat is ok wel soa,” zegt Elings. ”De form: hoe’t ’t skilderd is, op de achterkant fan ’n  doek der’t ôns mim op ston, der’t de forf wat in ferdwynt. En de inhoud, ’t onderwerp: ôns hait dy’t Alzheimer had en ok hyltyd meer in ’msels  ferdween. Ik fon ’t in ’t begin niet eens soa heel slaagd, maar achterôf het ’t an kracht wonnen. Soms mot je aigen werk ok even ’staan’.”
De prijs bestaat uit een geldbedrag en Elings mag in Apeldoorn gaan exposeren. ”Dat is prachtig. Foor de naamsbekindhyd, maar ’t foelt  seker ok as erkinning. Hait waar wars fan alles wat met prizen te maken had, maar dut had-y mij och soa gund. Ik bin d’r heel wiis met.”

Bildtse Post