Bildtspraak

Bilkertje

Door de redactie van de Bildtse Post

Leze jou dut om aindlik even niet over ’t Coronafirus te lezen? Ik had wel ‘n paar gewichtige niet-firus-relateerde onderwerpen in foorberaiding.

Ons katten die‘t bij de buurfrou in ‘e tún poepe (‘n Bildtspraak die ’t himsels hest skriift); ’t útstellen fan húshoudlike putsys; ’n ingripend metafizys selsînsicht over ’t gebrek an achterlêgende redenen foor wat wij mooi fine (werdeur at de fraag ‘werom fyn ik dut dos altyd soa mooi?’ d’r niet meer toe doet – ’n fraag die ’t ik mij altyd stel bij ’t sien fan ôfbeeldings fan Noord-Amerikaanse bergen met meren en naaldbomen – want achter of foor dat mooie binne d’r gyn redenen, opperflakte is opperflakte, en in ’t plak fan mij ôf te fragen werom at ik dat soa mooi fyn, mot ik gewoan wat faker naar Amerika toe en an ’n meer ônder ’n naaldboom op ’n berg sitten gaan – dut alles dan illustreerd an ‘e hând fan ’n pakkend sitaat fan Nietzsche, soa as deuze: ‘Want met diepe problemen ga ik op dezelfde manier om als met koude baden — snel erin, snel eruit.’

Maar ja, sêg nou sels, sou ’t niet ’n bitsy raar weze at deuze kollum niet over ’t firus gong? D’r is niet een meer op wie syn leven at ’t firus gyn effekt het. ’t Dringt overal binnen. Ok ik bliif feulal thús en werk fan huus út. Foor mij as universitêr dosint betekent dut dat ik myn onderwys klaarmake mot foor ‘online.’ Dut is lastiger dan alle irritante 20-jarige overoptimistise talkshow-techneuten op tillefizy ok maar dinke kinne. ’n Groat hoorkollezy kin ik nag wel opnimme op ‘e rommelsolder wer’t ik nou myn werkplak improviseerd hew.
’n Hoorkollezy is eenrichtingsferkeer, dus dat kin met ’n filmpy. En individuele begelaiding op ôfstand is sont de útfining fan de tillefoan al gyn probleem meer. Maar ’t gaat om alles dertussen: groepsdiskussys werin at frij fan gedachten wisseld wort, werin at kommunikasy meer is dan informasy-overdracht. ’t Fait dat ok der software foor bestaat, betekent niet dat dermet niks ferloren gaat.

’n Paar dagen leden drong ’t firus ok myn relasy binnen. Niet fizyk, wij binne op ’t stoit gelukkig nag gesond. Maar d’r ontston wrevel tussen mij en Janna; ’n paar klaine golfys in de meestentiids stille wateren. Ik ferweet Janna dat se te feul met ’t nijs doende waar, hur te feul sorgen maakte, te feul gek make liet.
Sij ferweet mij ontkinning, strúsfeugelgedrag, onferskillighyd en ongefoelighyd ten opsichte fan alle echte problemen die’t mînsen, seker de swakkeren, nou overkomme. Meskien behandelde ik ’t firus te feul as Nietzsche diepe problemen. Maar omdat wij baide gelyk hadden, kwammen wij der frij gau út.

In sokke sitewasys ferwite wij nander soms dingen, die’t aigenlik goed binne. Ik wîns fral dat se hur niet te feul sorgen maakt en maak beswaar teugen overgefoelighyd, maar ik kin hur dermet ongemurken en ongewild krekt hur metleven, infoelendhyd en empathy kwalik nimme. Fan hur kant bedient sij hur soms fan ’n fermakelik ferwyt.
At ik te ongefoelig bin, wort mij nochterhyd ferweten. In echt ekstreme gefallen hoor ik dan: ‘ja hoor, Bilkertje.’

Johan de Jong

Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl