Bildtspraak

Bumperklever

Door de redactie van Lokaal Nieuwsnet

‘t Waar donker, laat op ‘e aven en ik waar alleen. At ‘t licht is, is autorijen niet myn hobby. Ik kin ‘t mij niet feroorlove om even na rechts te kiken, want dan  gaat de auto ok dalik na rechts. D’r mot ok gyneen naast mij sitte drok te praten, want dan let ik niet genog meer op.

Bij nacht rije hew ik al helendal gyn   nocht an. Maar ‘t kwam soa út. ‘t Waar niet soa drok op de groate dyk en der waar ik blij om. Ik mocht op dut stikky 130 km in ‘t uur rije, ik fon 100 genog. De auto’s,  die’t achter mij ankwammen, haalden mij in en skoaten foorbij. Laat maar gaan. Totdat d’r een achter mij hangen bleef. Ik gong ekstra na rechts om him  passere te laten. Dat deed hij niet. Niet feer genog na rechts?
Ik gong nag ’s goed na rechts. Hij passeerde niet. Doe’t ik ôfsloeg, sloeg hij ok ôf en bleef  flak achter mij. ‘n Bumperklever. Ik wou mij niet opjage late en reed fersichtig deur. Weer ‘n ôfslag, ik kwam op bekind terrain. De folger bleef achter mij.  Most seker ok deuze kant út. Hij kwam nag dichter achter mij. De lichten skenen in myn auto. Sou ik op de rim trappe?
Nou, ni, doen maar niet, saai ik teugen mijsels. Maar ferfelend waar hij wel. Nag ‘n klain eandsy en ik waar thús. Sels ‘t leste eandsy folgde hij mij nag. Ik reed bij ôns ‘t pâd op en doe gong hij starig feerder. Anton sat te bellen. Ik hong de jas op en even naar ‘t hússy. Lekker weer thús. En doe gong de  foordeurbel. Ik deed open en der stonnen twee plisys. Ik worde ferskriklik kel. Twèè plisys, dan is d’r wat!
‘Niet schrikken, mevrouw. Er is niets ernstigs aan de hand. Is uw man ook thuis?’
‘Ja, die sit te bellen.’
‘Is hij zeer kort geleden met de auto thuisgekomen?’
, Ni’, riep ik súvver ‘n bitsy groats, dat waar ik!’
Se keken mij ‘n bitsy núvver op en del an. ‘Zat u met drank op achter het stuur mevrouw?’
Stomferbaasd saai ik: ’Ni, hoe komme jim dèr bij?!’
Se loofden mij niet. ‘Zoudt u wel even willen blazen?’
Ik had de hele aven koffy en koud water had. ‘Ja hoor.’ Ik bloes soa fúl at ik kon. ‘Dik in orde mevrouw.’ ‘Hoe komme jim d’r bij om mij blaze te laten, wylst ik al thús bin. Of waren jim dat die’t achter mij anreden.’
‘Wij kregen een melding binnen dat een auto met nummerbord Pl20YS19 slingerend over de weg reed. Is dat het nummer van uw auto?’
‘Ja.’
‘De melder vertelde ook nog dat u half over een vluchtheuvel heengereden bent.’
De mônd sakte mij open. Hoe bedinke se ‘t? ‘Ik hew niet slingerd en ik hew ok niet ‘n fluchtheuvel raakt.’
‘De meneer was een hele poos achter u aan gereden om uw nummerbord te noteren.’
Doe gong mij ‘n lichy op. De bumperklever!
‘is alles goed met u, mevrouw?’ ‘Ja prima en ik bin blij dat ik weer goed thús bin.’
‘Dat snappen wij mevrouw. Wij bieden onze ekskuzes aan voor de overlast. De melder heeft zich klaarblijkelijk vergist.’
‘Dat lykt mij ok. ‘t Waar ‘n heel ferfelende bumperklever, sêg dat maar teugen him. Hij het mij frekte benaud maakt.‘ ‘Nogmaals ekskuus mevrouw. Een
gezellige avond verder.’
Se setten ôf en ik gong na de kamer. ‘Wie waar der?’ froeg Anton, die’t de hoorn dellaai. Ik ston op de benen te trillen fan ergewasy en burst los...

Simy7*

Uw reactie


Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl