Bildtspraak

Drielandenpunt

Door de redactie van de Bildtse Post

De waterfallen fan Foz do Iguaçu lêge in ‘n gebied, der’t drie lânden bijnander komme. Brazilië, Argentinië en Paraguay. Fan ôns hotel út lope wij ‘n eandsy bij de ferkeersdyk lâns en komme dan bij de bussen, die’t ôns na de waterfallen bringe sille.

Saai ik eerder dat d’r niet feul toeristen in Brazilië komme, hier waren se wel. Honderten stonnen in lange rijen te wachten op de bus. D’r gongen wel tien dubbeldekkers ôfladen fol fort, foordat wij ‘n plakky krije konnen. ‘n Half uurtsy rijen en doe d’rút. ‘n Lang, houten plankier slingert kilometers deur dut netuurgebied.
Met prachtige feergesichten, klaine smâle waterfaltsys en feerderop groater en groater. Machtige bakken water dondere kilometers breed omdel. Tussen ôns deur skarrele freemde besys, ‘n krússing tussen marmot, en miereëter. Dut waren quatsys en mochten niet foerd worre. In de bomen koppytúmmelden klaine apys. In de feerte sâgen wij ’n lange brûg, die’t fol mînsen waar. De brûg na Paraguay.

‘n Dâg later liepen wij ok over deuze brûg. Paraqguay is ‘n feul aarmer en derdeur goedkoper lând as Brazilië en Rodolfo kon der ‘n stik goedkoper an spullen foor syn kapsalon komme. Alle fier met de êrms fol pudes kappersattribútten binne wij weer werom koierd. Gyn doeäane te sien.

Dieselde aven froeg Janice at wij ok niet even over de grîns naar Argentinië konnen om der te eten. In ‘n auto met sjeffeur fan ‘t hotel binne wij na de grîns reden. Paspoortekontrôle. Dan ‘n stikky 'niemandsland', der’t trouwens wèl mînsen in hokkys en tintsjes bivakkeerden in ‘e bossys. ‘n Eandsy feerder weer deur ‘n doeäane en nou fan Argentinië. Weer ‘n stimpel in ‘t paspoort. De sjeffeur wist wel ‘n restorant. Lekker eten, niks mis met en wij konnen ‘t weer ôffinke. Werom fan ‘t selde laken ‘n pak: Twee keer deur deur‘n doeane.

Hierweg binne wij in ‘n uur na Curitiba flogen. ‘n Mooie, groate stâd, indeeld met rechte straten, der’t Rodolfo ’n groat flet beweunt. Bij him hè wij drie dagen útfanhuus weest. Janice en ik konnen der prachtig winkele. Omdat Fuerza Bruta út Algerije der krekt in de stâd waar, binne wij d’rhine weest. Dat koste der € 85 . Te feul geld foor wat wij derfoor te sien kregen.

Wij hoeden dus ok niet meer na Luwt, na de groate loads fan ‘Mannen van Staal’, om ‘t te sien.

Simy7*

Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl