Bildtspraak

Fioel

Door de redactie van de Bildtse Post

Ons dochter fan negen speult fioel. Op 'n dâg hoort en siet se hur pake fioel speulen. Se kin hur ogen niet fan 't instrumint ôfhouwe en 't klinkt soa mooi. ‘'t Is fast heel moeilik om dat speulen te leren’, dinkt se luudop.

At ik fertel dat ik as maisy fioelles had hew en dat hore liet met 'n duet met ôns hait, is se om. ‘Ik wil op fioelles’, sait se fastberaden.

En at se wat wil, dan gebeurt dat ok. Dus skrive wij hur in foor lessen en hure 'n klain fioeltsy. Ik haal myn aigen fioel fan ‘e sôlder, soadat wij alle dagen tegaar oefene kinne. De dagen dat se hard oefene mot op 'n nij stik, staat se soms stampend fan frustrasy foor de lessenaar. En at se 't dan eenkeer ônder de knie het, fraagt se hur hait om 'n filmtsy te maken, soadat pake hore kin dat 't goed besloegen is.

Nou binne wij twee jaar en heel feul thúskonserten met ôns drieën feerder en de dochter maakt nag altyd met plezier mezyk. Doe't Sunterklaas op skoal kwam, most de fioel ok met om Sunterklaas-Kapoentsy foor him te speulen. Se houde hur spreekbeurt over de fioel en deed as ôfslútting 'n klain konsert in de klas. ‘Tidens 't optreden fiel de nije klok fan de muur, maar toch speulde ik deur’, fertelde se lachend.

Op 'n dâg stuurde ik 'n foto fan hur met de fioel an 'n fryndin, die't sij doe weer deurstuurde na hur mim. En die saai: ‘Weet se wel dat wij hur eerste fioeltsy nag hewwe?’

En met ‘se’ bedoelde se mij. Ik had nooit meer an myn eerste fioeltsy docht. De fioel der't ik speulen op leerd had. Eenkeer toe an 'n groatere fioel, gâf ik myn klaine fioel an 't sussy fan die fryndin, die't ok fioel speulde. Sij had him derna nag 'n hutsy as dekorasy an de muur had, fertelde de fryndin. Myn hart waar d'r flugger fan begonnen te kloppen en dat fan de dochter huppelde fleurig met.

En soa hadden wij 'n hutsy later inenen ‘myn fioel’ weer in ‘e hannen. 't Is maar 'n heel eenfoudig fioeltsy, seker gyn Stradivarius, maar foor ôns is hij heel spesjaal. En de dochter straalt, at se hur kin in ’t steuntsy lait en de fingers over de snaren gaan laat. Met de ândere hand pakt se de strykstok en speult 'n deuntsy. ‘Oei, hij klinkt 'n bitsy fals’, lacht se. Maar dat is gau ferholpen. En even later klinkt d'r 'n fleurig deuntsy deur de kamer.

Toch late wij him even nakike bij 'n fioelbouwer. De frou fan de bouwer het de tranen in de ogen at ik fertel, hoe't ik myn ouwe, eerste fioeltsy weromfonnen hew. Sij had ooit ok weer socht om hur eerste fioel, fertelde se. ‘In myn herinnering waar 't 'n prachtig instrumint. Doe't ik him útaindliken weer in de hannen had, bleek dat helendal niet soa te wezen. En hij had in de jaren derna ok nagal wat metmaakt. Ik hew 't loslate motten. Ik bin blij dat jim meer geluk hewwe.’

De dochter is d'r ok heel gelukkig met. ‘En ik wil him lekker nooit meer misse!’, sait se fastbesloaten. En at se wat wil, dan gebeurt dat ok.

 

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl