Bildtspraak

Fryndskap

Door de redactie van de Bildtse Post

Ons dochter en jongste seun staan op 'n keerpunt in hur leven. Se ferlate 'n fertroude groep en slútte hur an bij 'n nije klup. De dochter útterde hur sorgen: ‘Sil ik myn ouwe fryndinnen nag wel sien?’

Sij het 'n fryndegroepy, maar een maisy het 'n spesjale status. BFF, best friend forever, noeme se nander. Soa’n fryndintsy der't je uren met speule kinne, der't je altyd met kletse kinne, maar ok met swige kinne. 'n Fryndintsy die't 'n gehaimpy beware kin, der't je alles teugen sêge kinne, der't je roezy met make kinne, om ’t dan later weer goed te maken.

Ik mâg mijsels ok gelukkig prize met soa’n fryndin. Soa’n fryndin die't mij froeg om te getugen bij hur trouwen. Soa'n fryndin die't mij hale liet doe't se in 't sikenhuus laai. Soa’n fryndin die't ik belde om te fertellen dat ik in ferwachting waar en die't drekt begon te gillen, omdat se mij belle wou met 'tselde nijs. Soa’n fryndin die't hur sin fol gooie kin met ‘dinges’ en ik dan altyd weet wer't se 't over het.

Wij hewwe 't nag wel 's over die overdâg op de kleuterskoal. Sij kwam bij ôns in 't dorp te weunen en op 'n frijdegoverdâg kwam se bij ôns op skoal kiken. 't Toefal wou dat ik krekt an de beurt waar om koekys om te parten foor bij de thee en dat maakte groate indruk op hur.

Heel lang waren wij onôfskaidelik. Wij speulden tegaar, satten op deselde sport, droegen deselde kleren as al waren wij tweelingen. Wij maakten tegaar herinnerings foor later.
Maar d'r waren ok tiden dat wij minder metnander omgongen. Dat wij ândere interesses hadden, ôns ansloaten bij ândere groepys, op ândere skoalen terecht kwammen. Toch mosten wij altyd weer an nander dinke en kwammen ôns pâden wel weer bijnander.

'n Paar jaar weunden wij hondertfyftig kilometer bij nander weg, maar ok die ôfstand overbrûgden wij wel weer met 't sturen fan kaarten en met uren kletse an de tillefoan. 't Maakt niet út hoe lang at wij nander niet sien hewwe. 't Maakt niet út hoe lang at wij dan bij nander binne. Wij rake nooit útpraat. Wij kinne met nander lache en gúlle en make nanders sinnen ôf. Ons karakters binne bra ferskillend, maar wij hewwe selden ferskil fan mening.

Wij kinne nanders heden en ferleden. Wij hoeve nooit wat út te lêgen. De ânder weet presys wer't 't over gaat en waar d'r hoogstwaarskynlik bij anwezig.
Ons kines froegen mij 's hoe't 't presys sat met hur ommes en tantes. Ik maakte 'n hele stamboom met broers en sussen en wie’t met wie troud waar. Doe waren se inenen even stil. Want werom ston myn BFF der niet bij. ‘Hoe is sij dan femily fan ôns?’ froeg de seun.

En dat waar presys de goeie fraag. Wij binne gyn femily fan nander, maar toch foelt 't as femily. Myn sels koazen sus! Kon ik maar even in de toekomst sien en de dochter belove dat hur frynden frynden foor 't leven binne. 't Enige wat ik hur sêge kin is dat út 't oog, niet altyd út 't hart hoeft te wezen.

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl