Bildtspraak

Groep 8

Door de redactie van de Bildtse Post

De jongste seun sit in groep 8, syn leste jaar op de basisskoal. Op deuze skoal betekent dat: ‘n Cito-eandtoets, ‘n Ingelse week, ‘n EHBO-kursus foor kines, ‘n eandmjoezikel en ‘n driedaags kamp op Terskelling. En doe, jim wete ‘t wel, kwam korona…

De Cito-eandtoets kwam te ferfâlen. Dat waar niet om over in te sitten. ‘Prachtig’, saai de seun en hij gnees.

In de eerste week dat se weer na skoal mâge, souwen se ‘n Ingelse week hewwe. ‘n Week werin at se soafeul mooglik Ingels prate en ‘n opdracht make met ‘t thema Ingeland, die’t se an ‘t eand fan de week foor alle ouweloi presintere. Se gaan krekt as in Ingeland in uniform na skoal.
Dat is foor de maisys: ‘n blau-wit jurky met korte witte sokkys en instappers. En de jonges hewwe ‘n swarte broek an en skoenen en ‘n witte polo. Spitiggenog mochten se maar om de dâg na skoal en worde deuze aktiviteit ôflast. Ok dat fon hij niet hele slim: ‘Alleen wel wat spitig fan dat tradisjonele Ingelse eten de offens, dat ik nou misse mot’, waar syn kommintaar.

De EHBO-kursus gaat ok niet deur. Ah je, die wort in de tweede klas fan dyn nije skoal nag ‘n keer herhaald’, fertelt syn broer.

Foor de mjoezikel motte se tidens de Lockdown alfast hur rôl kieze en ferfolgens oefene. En ok weer werom op skoal wort d’r hard an werkt. Mâge wij dan metnander na de mjoezikel sien? Gaan se d'r toch ‘n film fan maken? Krije wij ‘n foorstelling op ‘t skoalplain? Alle opsys worre open houwen.

Over ‘t skoalkamp blyft ‘t lang folkomen stil. Totdat d’r twee weken foor ‘t fertrek ’n e-post komt fan de meester. ‘Wij hopen dat het kamp door kan gaan’, is de strekking fan ‘t ferhaal.

Maar ‘n paar dagen later is ‘t beslút nommen: ‘Wij moeten helaas meedelen dat het schoolkamp dit jaar niet doorgaat.’ Wel dinke se over ‘n alternatyf om ‘t jaar ôf te slútten. At de kines over de teleurstelling hine binne, dinke se anthoesjast met over nije mooglikheden. ‘Kinne wij niet metnander ‘n boot hure?’ fraagt een. ‘t Folgende idee is om metnander op skoal te slapen. ‘Ik hew al ’n plakky ônder de trap kleemd’, sait ôns seun trots.

En dan komt inenen ‘t bericht: ‘Wij mâge toch op kamp na Terskelling!’ ‘t Enige probleem op de kampeerboerderij waar dat de kampgangers gyn gebrúk make mochten fan de sanitêre foorsienings. Maar ‘n korte week fan teforen is deuze regel anpast en kin ‘t feest toch nag deurgaan.

‘t Is ‘n achtbaan fan emoasys: fan teleurstelling en ferdriet, tot anthoesiasme en grote freugde.
Dus der staan wij inenen toch op de kant te wuiven na de kines op de boat totdat d’r alleen nag maar ‘n klain stippy an de horison te sien is. Op ‘t ailand kinne se niet ‘t normale programma draaie. Se gaan niet ‘t dorp in en ok niet metnander naar ‘t swimbad. Maar wij hoeve ôns gyn sorgen te maken dat se hur ferfele sille. ‘‘t Is aigenlik best wel rilekst om niet soa’n fol programma te hewwen’, sait een fan de begelaiders op de app.

‘n Paar dagen later staan wij weer op de kant om ‘n fermoeide tiner op te halen. Hij had een nacht helendal niet slapen en de tweede nacht toch nag wel ‘n bitsy, want dat is fansels ‘t interessantste fan ‘t skoalkamp: soa lang mooglik wakker blive.

En soa ferliep ‘t leste skoaljaar fan de seun heel âns as at hij fan teforen docht had. Maar een ding is seker: ‘t waar unyk en onfergeetlik!

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl