Bildtspraak

Gyn gehoor

Door de redactie van de Bildtse Post

Fan de ene dâg op de ândere doet de faste tillefoan ‘t niet meer. Hij gaat weethoefaak over, maar at wij de hoorn opnimme is ‘t doadse stilte. Eerst dinke je fan: ‘t sil fansels wel oplost worre. D’r sille wel meer mînsen last fan hè. Hier of der ‘n kabeltsy broken. En at dat weer hersteld is, dan hè wij weer kontakt.

Nou, dat stikkene kabeltsy duurde lang. Wel ‘n week dat wij niet na búttenen belle konden. Wij hè fier faste tillefoantoestellen. Een op myn bero, een in de keuken, een op Anton syn bero en een boven. Maar welke fan de fier wij ok opnimme, gyneen krijt kontakt met de opbeller. Ansom, wij kinne sels ok gyneen opbelle. Anton gaat bij alle draden lâns. Kykt in de meterkas. Koiert de dyk út om te kiken at se ok ergens an ‘t graven binne. Fraagt mij: ”Hestou ok ‘n kabeltsy stikken maakt met dyn túnwerk?” Ni, niet dat ik weet.

‘t Lait ‘m an syn tillefoan, dinkt Anton. ’’At ik hier ‘n nij toestel krij, dan doen se ‘t allegaar wel weer.” Anton fraagt syn pakesêger at hij ‘n nije tillefoan foor pake bestelle kin. Jonge mînsen binne túk op internet dos? ‘t Duurt en ‘t duurt.

‘t Gaat dos altyd soa flug met internet? Ik stuur op ‘t lêst ‘n whats-eppy na de skoandochter: ‘Is d’r al ‘n nije tillefoan? Laat ‘t âns maar hoor, dan gaan wij sels wel even na de Expert.’

D’r kwam dalik bericht werom: ‘Ik kom d’r an met de tillefoan.’ Mim en dochter brochten ‘m. Anton sou ‘m anslútte maar d’r ontbrak wat. D’r sat gyn stekkertsy bij. Sat nag an de ouwe tillefoan en die laai nag in Wier. De frôly baidegaar fort om ‘t ouwe stekkertsy te halen. In ‘n sucht weer werom. Nou sou ‘t slage motte. Maar dat deen ‘t niet. ‘t Maisy belde ôns met hur mobyltsy, de tillefoan gong fleurig over, maar doe’t wij opnammen waar’t dalik weer stom en stil.
Goeie raad is duur. KPN belle? Hoe kom je an ‘n nummer fan de KPN? Fia internet fansels. Ja fansels. “Maklik sat” sait de skoandochter. Mim goegelt en het ‘n nummer. “Ni mim” sait ‘t maisy, “dat is de postkoade.” Se pakt ‘t mobyltsy over en belt ‘n nummer. Geeft ok antwoord op fragen. ‘t Duurt ‘n hutsy, dan sait se: “Je kinne belle tussen acht en twintig uur.” ‘t Is kertier over achten. Ik skriif ‘t nummer op.

De ândere offens bel ik met KPN. Sêg kort en dúdlik wat d’r an skeelt. Krij fragen en mot nummer een intoetse en nag ‘s nummer een. Kom in de wacht, want.. fansels, ‘er zijn een paar wachtenden voor u.’ Hondert sinten de menút.

En dan komt d’r een foor. ‘n Frou. Se fraagt wat ‘t probleem is. Ik lêg ‘t út en sij sait: “Vaak is het een verbindingsstoring met buiten (dàt wist ik al) en dat is meestal op te lossen als u even de stekker er uit haalt. Een halve minuut wachten, dan de stekker er weer in.” Ik haal de stekker d’r út. En dink: At ik toch wachte mot, kinne wij ok wel even ‘n praatsy hewwe.
Dus ik fraag de dame wer’t sij weg belt. Hilversum of soa. Se byt dalik fan hur ôf: “Dat is mijn privacy mevrouw, daar geef ik geen antwoord op.” Se set de mezyk weer an en ik wacht tot dat weer ophout en sij sêge sil dat alles weer klaar is. Dat doet se niet en de mezyk hout nooit weer op. Lekker. Hondert sinten de menút.

At ik op ‘t lêst myn nocht d’r fan krij, prebeer ik de tillefoan út en druk ‘t nummer fan de skoandochter. Se nimt op en ik jubel: “Hij doet ‘t weer!”

Simy7*

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl