Bildtspraak

Haar

Door de redactie van de Bildtse Post

Is ‘t jim ok opfâlen dat ‘t straatbeeld de leste weken wat ferânderd is? Overal om je hine sien je groate bossen haar, steertsys, útgroei en hier en der ‘n tondeuze-kapsel. Hier in ‘e huus is ‘t niet âns.

Dochter en ik hewwe altyd al lang haar, maar de mânly motte nou ok al krêm-spoeling brúkke om gyn klitten in de lange lokken te krijen.

De jonges hewwe sont ‘n jaar of twee ‘n wat langer kapsel. Dat is wat bewerkliker, werdeur at se faker in de kappersstoel sitte dan at eerder ‘t gefal waar. Krekt in de week foor de kerstfekânsy waar ‘t weer de tiid foor hur snoeibeurt en doe kwam ‘t nijs dat d’r op ‘e nij ‘n lockdown kwam.

In de fekânsyweken waar d’r niet soafeul te rêden, maar doe’t de skoal weer begon, hoorde ik de jongste seun hyltyd suchten en steunen. ‘Wat is d’r toch, jonge?’ froeg ik him.

‘’t Haar hangt mij hyltyd in de ogen of foor myn skoalwerk’, saai hij, wilens at hij d’r met de hând deurhine foog.

De jonges binne heel blij met hur haar. Se wete de kapster presys te fertellen hoe’t ‘t sitte mot. Se binne niet besonder aidel, maar ‘t waar útsloaten dat se mij fertrouden met ‘n skeer bij hur lokken.

Dus sochten wij ‘n ândere oplossing. Folgens goed Nederlâns gebrúk haalde ik ‘n pot gel in huus. ‘t Goedsy waar geel en kleverig. Hij smeerde met ‘n fiis gesicht de pony fol met plakkerige derry en wos doe drekt syn hannen. En dat ritueel herhaalde him de hele dâg. Hând deur ‘t haar en na de kraan. Dut waar ‘t ok niet.

Syn sussy het ‘n bakky fol ilestikys en der mocht hij best een fan line. Al gichelend maakten de dochter en ik ‘n steertsy in syn haar, wilens hij op de stoel ‘oe en au’ kermde. Hij liep drekt na de spigel en syn susssy kwam achter him in beeld. ‘Hee, ik liken nou op dij!’, saai hij fol ôfkeer en trok ‘t ilestiky d’r weer út.

Doe herinnerde ik mij ‘n muts die’t ik jaren leden ‘s kocht had. ‘t Is ‘n swart gefal, die’t ‘beanie’ noemd wort. Hij sit heel lekker, niet te strak, niet te werm, presys goed. En ‘t is soa’n ’fashion statement’, wat inhout dat deuze muts in ‘e huus ophouwen worre mâg, omdat ‘t bij je outfit hoort.

Dus plantte ik de beanie over syn lange lokken. ‘t Paste presys op syn rônde koppy. ‘t Lange haar pykte d’r ônder de oren grappig ônder út. En ‘t haar waar út de ogen. De muts fiel op de wyngbrauwen, werdeur at de groate, brúnne ogen met de lange wimpers d’r omhine nag meer opfielen. Om op te freten!

Of soa’t hij ‘t saai: ‘Muts better!’

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl