Bildtspraak

Kees

Door de redactie van de Bildtse Post

Ons kines hewwe ’n obsessy foor kees. En dan niet gewoan ’t eten fan kees, as ’n ferslaving, maar ’t woord kees. In hur aigen broer en suster taal kin kees fanalles betekene.

’t Woord kees hoorst dan ok faak bij ôns in de huus. Soa satten wij lessen bij de keukentafel te eten. Wij atten wat en praatten wat. Doe hoorde ik inenen, rechts fan mij, ’t woord kees.
Der sat de jongste, de stilste fan ’t stel.’n Man fan wainig woorden en at hij wat te sêgen het, dan doet hij dat rustig. Wij worden maar wat kel en sâgen nannder an, doe’t hij met stimferheffing en min of meer ferontwaardigd saai:  Mâg ik de kees even.” Ik gâf him de kees an en saai ferbaasd, maar wel met wat irony: Sorry, ik hoorde wel datst iderkeer kees saist, maar ik docht dat ’t dyn bijdrage an ’t gesprek waar. Alleman begon te bulderen fan ’t lachen en soa woei de jongste syn ferontwaardiging gau over. Na ’t soafeulste kees-insidint fonnen myn man en ik dat ’t wel ’s tiid worde om met de kines naar ’t keesmeseum.
De kines sâgen de lol d’r wel fan in en gongen anthoesjast met. In 't museum waar 'n tintoanstelling over ’t boereleven. Over ’t melken deur de jaren hine, fan tullen tot melkmesines, ’n koehús op skaal namaakt en ’n skematise opset fan de keesmakerij.
Doe’t wij thúskwammen, ston d’r as ferrassing ’n klain keesplanky. De jongste slikte him om de mônd, doe’t hij fersichtig ’n stikky kees fan ’t planky kreeg.

Met ’n geluksalig glimpy, saai hij suchtend: kees. Wij snapten presys wat hij bedoelde. 

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl