Bildtspraak

Koeietong

Door de redactie van de Bildtse Post

Se sêge ‘t smaakt goed. Ik hew ‘t nag nooit had. In de tweede wereldoorlog atten de mînsen ‘t fansels wel. Doe worde d’r an eten niks weg. Ok worde d’r praat over hoofdkees. Dat waar de kop fan ‘n koe at ik ‘t goed begryp. De kop worde kookt en dan konnen je ‘t flais wat d’r op sitten bleef, op je bôl smere.

Wij hewwe ‘n frieskist en de buurloi ok. Wij kregen ‘n praatsy over wat d’r allegaar wel niet in sat. Sij hadden ‘n koe slachte laten. Goed flais en fan alles wat. Ok stikken lever en de tong fan ‘n koe. Dat atten se sels niet, maar at wij dat ‘s prebere wouwen? Se hadden ok nag ‘n gânsy fan een kregen, hoefden se ok niet. Waar dat ok wat?  Wij slaan niks ôf, alleen mîgen. Wij kwammen met ‘n pude fol flais thús. ‘t Kwam in de friezer en der bleef ‘t. Totdat wij op bezite gongen bij ôns Geale en de man Rodolfo, die’t flakbij Enkhúzzen in ‘n dorpy weune. Rodolfo is ‘ n Braziliaan en hout fan koken en lekker eten. Wij nammen de koeietong foor him met. Dat hytte lykswel niet best. Hij grees soa bot, kon d’r hest niet eens na kike. Okee missy misleerd.
‘n Hutsy later worde d’r an ‘e foordeur beld. ‘n Oud mantsy ston foor de deur en froeg:’Is die auto van u? De lichten staan nog aan.’ Dat waar soa attint, soa dorps ok. Ik bedankte him, deed de lichten út en de man koierde starig feerder. En doe gong mij ‘n licht op!

‘n Ouwe man, sou hij de oorlog nag metmaakt hewwe? Ik draafde him achteran en froeg:’Lust u wel koeietong?’

Hij keek mij wat fernúvverd an en ik laai de sitewasy út. Ik herhaalde de fraag: ‘Lust ù wel koeietong?’ De oochys begonnen te glimmen en hij saai: ’Ja.’

‘Wacht,’saai ik,’ik haal hem even voor u op.’ Ik sjottelde werom. De tong sat nag heel en befroren in ‘t plestik en in ‘n doasy. Ik gâf him ‘t hele doasy over en wînste him lekker eten. Hij knikte alleen maar en liep met ‘t doasy onder de êrm fort. ‘Kînstou die man?’ froeg ik Geale. ‘Ni, nag nooit eerder sien. Sil hier wel ergens in ‘e straat weune.’

Twee weken later saai Anton: ’Ik sil dat gânsy ‘s even op ‘t fuur sette. Bin soa benijd at wij dat ok lekker fine.’ Hij skarrelde wat in ‘e frieskist om en kwam met ‘n befroren stik flais werom. Met groate letters ston op ‘t etiket skreven: KOEIETONG.

‘Dou hest die man ‘t gânsy metgeven!’

Simy7*

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl