Bildtspraak

Korona-kat

Door de redactie van de Bildtse Post

Aigenlik wil ik ‘t d’r niet over hewwe, over korona, maar ôns kat is fort. Ons lieve, stoute, skattige en ondeugende Picolino. Hij is bont, swart met wit. ‘n Je-wete-wel borre. En wij binne strontonwinnig. Hij is drie en ‘n half jaar.

Wat ‘n gedonder met die korona. In ’t begin fan de korona gong d’r ‘n ouwe hin doad. Ik begroef him op ‘n stikky lând an ’e dyk. Twee mînsen die’t âns êrm-in-êrm liepen, koierden nou fijf meter achternander an. ‘Wat nou, begraffenis?’ ‘n Kat doad?’ ‘Ni, ‘n hin. Kroandoad.’ Se sêge dat at de diere-ambulânse ‘n dooie kat metnimt en ‘t beest het ‘n tsjip, dat je der dan bericht fan krije.
At je ‘t dooie dier dan ophale, krije je ‘m netsys en fersorgd met. Diere-ambulânse. Ik mot d’r niet an dinke. Picolino is niet doad. Hij is fortlopen. Wij krije snel-internet.
Se hewwe bij de hele berm lâns ‘n sleuf groeven, slang d’r in laid en weer dichtgooid, met ‘n kraantsy. Op ‘t hiem hewwe se ok ‘n draad ônder alles deur perst met ‘n drukapperaat. Trille en stampe. Der is de kat fansels bang fan worren. Hij het ‘n tsjip. Ik bel de buurloi: ‘Hewwe jim ôns kat ok sien?’ Fan hur krij ik ‘t nummer fan die dernaast. Dat blykt niet meer ansloaten. Gaan d’r hine, sait buurfrou. ‘Ni, mâg niet. Ik bin guster test bij de GGD en mot fier dagen thús blive.’
En dan doet bliken dat de ene buurman der ok al hine weest het en de ândere ok al. En dat in ‘t dorp ‘n hele húshouwing al korona had het en der de buurloi fan ok al en dat se wel min bij ‘t spul waren, maar niet op bêd hoefden. Soa foel ik mij ok. Nag ‘n dâg wachte, dan komt de útslag. Picolino wer sitst? Lekker in ‘t hooi bij nag feerdere buurloi? Bist naar ‘t dorp toffeld en hest der ‘n mooi droog en fryndlik plakky fonnen? Bist ‘n ouwe allemânsfrynd. D’r kin hier gyneen in ‘e huus komme of dou springst sonder te fragen bij de gast op de skoat. Fan‘t seumer leken ‘t wel at d’r gyn korona beston. Elkeneen kwam bij idereen op bezite.
Goenent gongen dos naar ’t búttenland en fertelden der fleurig over. Gelukkig hadden wij hier ok mooi weer. En nou die koaning soamaar hals-over-‘e-kop werom út Grikeland. Serieuze ekskúses. Gewoane mînsen hoorst der niet over. Sij gane gewoan en hewwe lol. Ekskúses make? Der hoorst ‘gewoane’ mînsen niet over. Werom sou ik? Ik gaan en laat mij deur gyn inkeld dringend adfys teugen houwe. Nou, dat wete wij nou. Korona is nou overal. Picolino wer sitstou?
Dyn etenspântsys hew ik fanoffen ôfwossen en in ‘e kas set. Dat lykt soa ôfsloaten. Maar lieve kat, se staan d’r soamaar weer. Hest ok ‘n foto fan him? Ja, fan dat-y nag soa mooi-klain en skattig waar. Nou goed, de tekening is gelyk. En fan achteren het-y ‘n witte en ‘n swarte majo an.
De tillefoan gaat. Is Picolino fonnen?! Ni, de GGD. Met de útslag: Posityf. Ik kin ‘t hest niet love. ‘n Halve dâg op bêd laid, een keer hest niet eten en feerder foelde ik mij ‘n bitsy núvver. Maar in ‘e tún werke kon best en ok alle feerder foorkommende werksemheden gongen mij best ôf. Anton, die’t deselde milde ferskiinsels fertoant, komt d’r in.
‘Hoegst d’r niet meer over in te sitten, datst korona krijst,’ sêg ik teugen him. ‘Se hewwe mij krekt de útslag deurbeld.’ ‘Niks te rêden fansels,’ lacht-y. Hij fon’t ônsin dat ik mij teste late sou. ‘Jawel, ik bin posityf. Ik hew ‘t.’ ‘t Mot even deurdringe. ‘Dan hew ik ‘t ok.’ Tien dagen thús blive, dat is gyn straf. Maar dat ôns Picolino nou nàg niet thús is, dàt is ‘n ramp!

Simy7*

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl