Bildtspraak

Lingte

Door de redactie van de Bildtse Post

Wij hewwe weer ‘n mylpaal beraikt. De oudste seun is mij in lingte foorbij. Ik waar froeger thús de jongste èn de klainste. De foorspelling dat ik wel de langste worre sou, is nooit útkommen, ‘n nag altyd niet ferwerkt trauma.

Doe’t wij tidens de lockdown faak allegaar thús waren, ston hij elke dâg even naast mij om te meten at ‘t al soafeer waar. Elke keer most hij dochs nag omhoog kike. Totdat, soa om syn jareg in maai hine, ‘t startskot geven worde foor syn groeispurt. Nou mot ik myn kin omhoog doen, at ik him in de ogen kike wil.

At ik de was an ‘t ophangen bin, wort ‘t nag maar ‘s dúdlik. De pipen fan syn nije spikerbroek hange echt ‘n stik leger dan die fan mij. ‘t Is fansels heel gewoan dat dut gebeurt en ok niet alheel onferwacht, toch fyn ik ‘t best besonder.

Hij skeelt in leeftyd maar anderhalf en drie jaar met syn jongere broer en sus, maar op dut momint lykt dat ferskil ‘n stik groater. ‘t Siet d’r soa leuk út dat ik se fraag om foor mij te poseren. ‘t Ooit reedlik symmetrise lâdertsy is nou behoorlik út ferhouding.

At ik klaar bin met de fotosessy, fine se dat ik ok nag op de foto mot met de oudste seun. Fol trots wort syn mylpaal fastlaid foor ‘t nageslacht.

De dochter wil ok graag met mij op de foto en se slaat de êrms om my hine. Se het nou soa’n mooie knuffellingte. At ik ‘t hoofd buug, kin ik ‘n tút presys boven op hur hoofd plante.

Ons jongste seun maakt gau ‘n foto en dan huppelt de dochter alweer fort. Wilens ik hur nakyk, sien ik na hur broekspyp, die likent ok alweer te kort. Ik sucht maar ‘s: ‘t sil wel niet lang meer dure foordat ik weer de klainste thús bin.

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl