Bildtspraak

‘n Leeg nêst

Door de redactie van Lokaal Nieuwsnet

Ons hait en mim hewwe ‘n leeg nêst. Letterlik! Op ‘n offen liep ôns mim út de tún naar huus, doe’t se wat wits lêgen sâg in hur krudetúntsy. Teugen ‘t   huus an staat ‘n kissy op poaten der’t ôns mim hur kruden kweekt. En der tussen ‘t soethoutgrâs, dille en de byslook laai nou inenen ‘n aai.

Se sâg  na de hinneloop achter in de tún, maar derfan waar ’t deurtsy dicht en se telde fier witte hinnen en ‘n haan. Dus der waar ‘t niet fan. ‘t Aai leken ok wel  wat groater dan ‘n hinne-aai. Se keek feerder de tún over en sâg doe twee ainen, die’t rustig laaien te sonnen in ‘t grâs.
‘t Sou dochs niet…? Maar ‘t  waar wel deeglik soa dat ’t ainepaartsy ‘n gesin an ‘t stichten waar in de achtertún, want de ândere daags laai d’r nag ‘n aai. Ons hait laai d’r wat hooi  bij, der’t mimain fortendalik met an de slag ging. En de daags derop laaien d’r al drie aaies netsys bestopt ônder ‘t hooi. En soa ging ‘t deur ant  d’r elf aaies in ‘t nêst laaien.
De ain ging op ‘t nêst sitten, wilens at de irk met de noorderson fertrokken waar. Gelukkig kreeg de alleenstaande mim help fan ‘pake en bep’. Se most fansels soa nou en dan ok wel ‘s wat ete. Dan floog se over de haag en ‘t huus fan de buren na de sloat. Ons hait stelde de koier met de hônd nag even út ant ôns mim werom waar fan hur fytstocht. D’r most fansels wel een op de klaintsys passe, want d’r satten soms wel ‘n stik of twintig  roeken en eksters in de tún naar ‘t nêst te loeren.
Na fier weken broeden burst ‘t eerste aitsy open en kwam d’r ‘n dônzig, geel ainepiky foor ‘t licht. En nag dieselde daags kwammen de tien broertsys en sussys út ‘t aai. ‘t Waar ‘n folle bak, der tussen de tijm en de groene munt. ‘t Wrimelde en krioelde maar wat gefaarlik op een meter hoogte. Ons  hait bedocht ‘n kônstruksy, soadat de aintsys naar ônderen lope konnen en al gau waren d’r twee pikys út ‘t nêst.
De ain ston in tweestriid. Most se op  ‘t nêst blive of achter de ândere pikys an? Dut kon soa ok niet, docht de oppaspake. Oppas-bep socht op internet en lâs, dat jonge aintsys  aigenlik al gau na de sloat mosten.
En soa tilde ôns hait se alle elf, nag maar een dâg en een nacht oud, in ‘n eamer. Mim-ain wees al kwakende,  hoe’t se bij de sloat achter in ‘t feld komme mosten. De ain gleed fortendalik ‘t water in en ôns hait houde de eamer op ‘e kant, soadat de klaine aintsys d’rút krúppe konnen.
Se setten nag maar krekt ‘n poat op de kant of se gleden al achter de mim an de sloat in. Eerst ‘n baantsy linksom en weer werom, bij myn ouweloi lâns en feerder richting de hoek. Ons hait en mim liepen op de kant met ‘t rijtsy aintsys met. En flak de hoek om wachtte ‘n ferrassing. Want wie  swom der na mim en kines toe? ‘t Waar de hait, die’t in de kunde komme wou met syn kroast. ‘t Waar krekt ‘n ôflevering fan Spoorloos.
Myn ouweloi deden ‘n stap tebek, wilens se ’t gesinnetsy nakeken dat starig om de hoek ferdween. Met de lege eamer, maar met ‘n werm hart liepen se werom na de plaats. En ‘t lege nêst.

Roosmarijn Andringa

Uw reactie


Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl