Bildtspraak

Ofskaid

Door de redactie van de Bildtse Post

‘t Begon fyftyn jaar leden met ’n tillefoantsy: at ik kollums skrive wou foor de Bildtse Post. Met myn forse diploma sjoernalistyk in de bús hoefde ik der gyn momint over na te dinken en saai fortendaliks ja.

‘t Toefal wou dat dut momint toegelyk waar met nàg ‘n nij begin. Wij ferwachtten ôns eerste kinechy, der’t al mooi gau nummer twee en drie achteran kwammen.

Dut leverde genog inspirasy op foor tal fan kollums. Over de befalling, de eerste woordsys, de eerste grappys, de ônderlinge ferskillen en overeenkomsten, de wîns fan ôns maisy foor oorbellen, de jongste seun die’t de êrm brak, de wize útspraken fan de oudste.

En nou skriif ik inenen myn leste stikky. En toefallig is dut toegelyk met nàg ‘n ôfskaid. De dochter komt over ’n paar weken fan de basisskoal ôf en sil krekt as hur broers naar ’t fortset onderwiis.

Hoe mooi is ‘t dat ik in de ôflopene tiid soafeul stikkys skreven hew over ‘t opgroeien fan ôns kines. Ik hew de ôflopene dagen alle kollums nag ‘s deurlezen en wor nag maar ‘s met de neus op ‘t fait drukt, hoe gau at de ôflopene jaren omflogen binne.

Wilens at wij die grappige en ontroerende dingen metmaakten, hoopte ik dat ik alles ônthouwe sou. Maar dat kin fansels niet en at ik de artikeltsys weromlees, weet ik dat dut ok niet hoeft.

De oudste seun sou wel graag kabaretjee worre wille. Syn groate foorbeelden binne Jochem Myer en Ronald Goedemondt. Nou kyk ik ok wel ‘s mèt na hur sjo en ik hou myn hart al fast, omdat feul fan de sketsys beginne met: ‘Mijn moeder…’ Ik kin der moeilijk wat fan sêge, nadat ik jaren al hur grappen en grollen met jim deeld hew.

Na hondert-en-drie Bildtspraken is ‘t dan nou echt ôflopen. Maar ‘n eand betekent ok altyd weer ‘n nij begin. Dus ik sou sêge… Ant kikes!

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl