Bildtspraak

Spaaraksy

Door de redactie van de Bildtse Post

Krekt as alle súppermetten het ok die bij ôns om de hoek spaaraksys. Se hewwe nag altyd segeltsys die’t je spare kinne en at je ’n boeky fol hewwe krije je korting op handdoeken, bestek, pannen, knuffels, puzzels. Je kinne ‘t soa gek niet bedinke.

En dernaast hewwe je dan nag ‘t passy fan de súppermet. Soa’n pas met ‘t logo fan de winkelketen. Op ‘n gegeven momint had ik de beurs bol staan fan al die ferskillende kaartsys. Maar dat hoeft fandaag de dâg niet meer. Die dingen worre tunworig ‘fysike passys’ noemd.

Op ‘t momint dat je dat leest, wete je dat je hopeloas ouwerwets binne. ‘t Passy skenne láte is al út de tiid, dat doen je naamlik sels. En at je helendal met je tiid metgaan wille, dan hewwe je ‘n persoonlike ‘digitale’ pas op je smartphone.

Bij de súppermet bij ôns om de hoek spare je op die menier punten. Ik had mij d’r niet soa in ferdiept wat ik presys met die punten doen kon. Tot ik lessen bij de kassa ston.

De klant foor mij kreeg de fraag fan de kasjêre: ‘Jou hewwe genog punten spaard om tien euro korting te krijen op de boadskippen, wille jou dat?’

Dat wou de klant wel en de kassjêre tikt wat an op ‘t touchscreen. D’r komt ‘n nije pop-up in beeld. ‘t Systeem is niet blij met deuze nije handeling. De kasjêre tikt ‘n nije knop in. Dan loopt se starichysan road an en blyft ferwoed op ‘t skerm tikken. De klant begint wat ongeduldig hyn en weer te wibelen. De kasjêre drukt nag ‘n paar toetsen in. ‘t Beeldskerm knippert wilens met ‘n nije pop-up. De kassa likent behoorlik op hôl te slaan.

De kasjêre, nou met ‘t sweet op ‘t foorhoofd, drukt op de ferdikking in ‘t swarte snoertsy dat in hur oor hangt en begint d’rin te praten teugen ‘n kelega.

D’r wort ‘n folgende kassa opend om de rij die’t him achter mij formd het gau weg te werken. Ik beslút in deuze rij te bliven, myn boadskippen lêge al op de band.

‘n Folgende kelega komt fanút de winkel naar ônze kassa en drukt ok nag wat toetsen in. De kassa komt tot rust en de klant wort froegen om met te lopen naar ‘n ândere baly om ‘t probleem der feerder ôf te handelen.

En soa binne wij tien menútten feerder at ik dan toch echt an de beurt bin. De kasjêre, ‘n frou fan ‘n jaar as fyftig, die’t al jaren bij deuze súppermet werkt, haalt even diep adem, groet my fanachter ‘t môndkappy en begint de boadskippen te skennen. At dat klaar is noemt se ‘n bedrag en sken ik myn app.

D’r komt ‘n pop-up in beeld. ‘Oh’, sait de frou ferrast en se leest foor fan ‘t skerm:, ‘U heeft genoeg punten gespaard om tien euro korting te krijgen op uw boodschappen, wilt u dat?’

Ik hou myn hoofd ‘n bitsy skeef en kyk hur an. Meent se dat nou of is dut ‘n grappy?
Na ‘n lange stilte fraag ik fersichtig: ‘Sille wij dát nou wel doen?’

Roosmarijn Andringa

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl