Bildtspraak

Stoppels

Door de redactie van de Bildtse Post

Wat leve wij toch in 'n ryk en fruchtber lând. Sonder ophouwen rije de ôflopene dagen follladen anhangwagens met graan na St.-Jabik. 't Binne hektise dagen op de dyk en op 't lând. Monsterachtige dorsmesines ferdwine dorsend in 'n wolk fan stof.

Gelukkig hewwe wij, as Ouwedyksters, de wyn met! Deurdat die út 't oasten komt, blyft ôns 't meeste stof bespaard, maar met 't weer had idereen 't niet beter treffe kinnen.

Nou lêge de goudgele stoppels te glînsteren op 't lând. Beskenen deur de leegstaande avenson skittere se je gloedfol teugen in 'n netuurlik meesterskap. Willekeurig mot ik even an Van Gogh dinke. At hij weten had fan àl dut moois op 't Bildt waar hij hier meskien wel hine kommen, in plak fan na Frankryk te gaan.

Onder 't dorsen fan 't graan komt die kinmerkende aigen rook frij en inenen herinnere je je weer dat die onlosmaaklike aigen rook nag altyd deselde is as in je kynderjaren. Maar ok drekt wort 't je dúdlik dat met dut dorsen de seumer al arig op syn eand loopt.

Met àl die ekstreme wermte komt d'r fan slapen niet feul. En faak gaan ik midden in de nacht maar weer even na búttenen.

In een fan de nachten, 't is folle maan, is 't soa helder dat ik myn aigen skâd op de grônd sien kin. Ik wor kel at ik deur de staig loop en inenen 'n úl recht op mij ôffligen komt. Boven op de skorstyn blyft hij wat bedúst omdel sitten te sien. Meskien waar hij ok wel kel worren en waar de prooi him wat an de àl te groate kant.

Mooi, mooi, maar ok tiid om weer in myn nêst te krúppen. Werom lopend sou ik mij wînse dat 't overal in de wereld soa fredig en stil weze kon as hier bij mij op dut stoit. Lopend in al dat moois fan 't licht, krij ik inenen 'n groat geluksgefoel in mij.

Janne Kuiken

Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl