Bildtspraak

Taal

Door de redactie van de Bildtse Post

Der staan wij dan an ‘t begin fan ‘n nij jaar met de hoop dat wij in dut jaar weer wat meer rúmte krije om nander te treffen. Dat de winkels en de kafees weer gewoan open kinne.

Kortweg said: dat ‘t leven weer ‘n bitsy syn gewoane gang fine kin. Dat d’r wat rust komt foor de mînsen die’t hur nou halfdoad werke in de sorg en in de sikenhúzzen.

Lessen praatte ik nag even met ‘n frou die’t de oorlog nag metmaakt had. Maar deuze toestand fon se nag draigender, saai se. Doe wisten wij nag wer’t de fijand sat, maar die is nou onsichtber, want die kin overal sitte.

Ja, docht ik, se het gelyk. Niet dat ik de oorlog bewust metmaakt hew, ok al weet ik út ferhalen dat ‘t doe in die tiid fansels ok niet best weest het. Ok al rake gefoelens over wat weest het op de achtergrônd bij de gebeurtenissen wer’t je op dut stoit middenin sitte.

Wij motte de hoop op betere tiden niet niet kwyt rake, want dan binne wij alles kwyt. Ik begryp de spanning wer’t sommige bedriven in sitte om ‘t hoofd boven water te houwen. Wer is ‘t eand, fraag ik mij ôf, nou’t de hele wereld syk is! Foele wij ôns nag betrokken bij idereen, die’t ‘t nou moeilik het? Bij ôns naasten, bij ôns jeugd? Of blive wij toeskouwer, búttenstaander? Nimme wij nag ferantwoording as mîns foor de ânder? Maar gelukkig, die binne d’r nag!

Fan de gemeente brocht de post ‘n sluuf met derin ‘n nijjaarswîns foor alle beweuners fan Waddenhoek. ‘t Kost ‘n paar sint maar dan hewwe je ok w... Niks!

‘t Eerste wer’t ‘t oog op fiel waar ‘t opskrift “Folle lok en seine yn it nije jier”. Ik gau kike na de ândere kaarten wer’t ik docht ‘n Bildtse nijjaarswîns bij weze sou. Maar al gau waar ‘t mij dúdlik dat ik dat wel fergete kon.

Ik gong d’r maar even foor sitten. Hier sakte mij de broek fan ôf. Wat motte wij Bilkerts nou met soa’n Frise nijjaarsgroet? Ik foelde mij diskrimineerd. Hadden se ôns der in Franeker ‘per ongeluk’ over ‘t hoofd sien? Of... Och ni, dat sil dochs niet. Soa most ik maar niet dinke.

‘t Worde mij maar weer ‘s dúdlik dat wij ôns nooit in de luren lêge motten hadden en ôns ferkwânsele an ‘n ândere gemeente. Ons Bildtse troebadoer singt niet foor niks “ôns taal, de siel fan ’t Bildt”. Dus wat sêge jim d’r fan dat wij, at ‘t de ândere keer weer gebeurt, wij ‘t werom sture?

Ondanks alles, en wat laat, wil ik jim allegaar dochs nag ‘n gesond nijjaar wînse.

Janne Kuiken

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl