Bildtspraak

Weromrais

Door de redactie van Lokaal Nieuwsnet

In myn beste Spaans had ik ’t an de baly foornander kregen dat ik ’n plakky bij ’t rút kreeg. Anton wou graag an ’t gangpâd sitte  fanwege syn lange benen. Ik mâg in ’t flygtúg graag ’s even deur ’n rútsy naar ônderen koekeloere.

En dat d’r dan ’n freemden een  tussen ôns in sit, fine wij baidegaar niet slim. De juffer achter de baly had nagal lang werk om myn fersoek te honoreren.  Maar úteandlik: Si señora!
Ons wînsen worden inwilligd. Maar Anton sat wel an de ândere kant fan ’t gangpâd. Ik bij ’n rútsy. Nou satten d’r twee freemde  mînsen tussen ôns in. Niet slim fansels. At ’t flygtúg lând waar, fonnen wij nander wel weer. Maar ’t echtpaar dat tussen ôns in sat  telde tegaar wel foor fier. De dikke man drukte mij stiif teugen de sijkant an fanwege de rúmte, die’t hij in beslag nam. ’t Wagentsy met drinken en happys kwam foorbij, myn nagal arig útdijde buurman bestelde ’n gefulde koek en súkkelarymelk. Doe’t hij dat  behimeld had frat hij nag ’n sak neuten leeg.
Foldeen sakte ’t hoofd op de kant en sliep hij as ’n marmot. Nou’t hij gyn kontrôle meer had over syn spieren, kwam ’t skouder, de mollige êrm en ’t flaizige handsy nag dichter teugen mij an. ’t Speet mij as haren op ’t hoofd, dat ik ’n plakky bij ´t rút hewwe wou.  Overal sou ’t beter sitte as hier. Na ’n uurtsy worde hij wakker. Gyn woord fan ekskús. Helendal gyn woord trouwens. Hij praatte niet teugen mij, ok niet teugen syn frou.
Ik hoefde niet persee naar ’t hússy, maar most even wat lucht hewwe. Ik froeg permissy om d’r even lâns. Puffend kwammen de  baide dikkertsys overeand om mij d’r deur te laten. Op ’t hússy docht ik even na, hoe’t ik dut feerder anpakke sou. Ik wou der niet  weer sitte. Dut most wel met overleg. Hèèl fetsoenlik.
Ik froeg an de man at hij ’t ok plezieriger fine sou om bij ’t rútsy te sitten. ’Nee,’ saai hij. Syn eerste en syn leste woord op deuze rais. ’U misschien?’ froeg ik an de frou.  ’Nee, ik ook niet. Maar u hebt het mooi gebracht.’ Se had mij deur. ’Wij hebben deze twee  plaatsen van tevoren besteld, ziet u.’
Se hadden d’r foor betaald! ’Heeft u niet van tevoren geboekt?’ froeg se doe. ’Ni,’ saai ik en keek soa sneu mooglik. ’U wilt natuurlijk  dichterbij uw man zitten,’ ontdekte se doe. Ik knikte begroatlik. Dat gâf de deurslag. ’Doorschuiven!’ saai se teugen hur man, wat hij  onfoorwaardlik dee. Sij kwam in de midden en ik sat nou mooi an ’t gangpâd. Anton knypoogde.
De frou en ik konnen ’t wel pratende houwe. Sij kwammen út Barneveld. Hinnen waar ’n dankber onderwerp fanwege de feugelgryp.  Soa slim weest in Barneveld. Sij hadden d’r wel niks met te maken, maar soa sneu foor de hinnehouwers. Doe kwam de Q-koorts bij  gaiten, de gekkekoeiesykte en de ferkenspest foorbij. D’r flak achteran de sykte fan hur man. Hij waar in Joegoslavië besmet  raakt deur de legionellabaktery. Hest doadgaan.
Soa gesellig pratend kwammen wij op Skiphol an. As beste frynden nammen wij ôfskaid. ’t Skeelde niet feul of wij worden noad om ’s in Barneveld te kommen.

Simy7*

Uw reactie


Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl