Bildtspraak

Winter

Door de redactie van de Bildtse Post

Teugen alle weersferwachtings in en alle foorspellings over de opwêrming fan de aarde, dat d'r hoogstwaarskynlik derdeur gyn stringe winters meer komme souwen, worde ‘t winter.

Op 'n Elfstedentocht hoefde je ok nooit meer te rekenen. Maar ondanks alle geleerdhyd en ondersoeken, der waar Keuning Winter en in fol ornaat floog hij over de Hollânse waterlinys. En elkeneen die’t rije kon, bon de glâde izers ônder. Oerhollânse skildertafrelen kwammen weer tot leven.

't Jongfolk maakte foor 't eerst in syn leven dat wonderlike netuurferskiinsel met en glijend en glibberend worden de eerste streken op 't befroren water set. Tradisygetrou kwammen de namen fan de eerste rijers over iis naar Oudkerk der op de balk fan 't kafee te staan. 'n Paar perbeerden om de elf stâden te bedwingen, wat de een wèl en de ânder niet helendal lukte. Op 'n hoop plakken waar 't min iis en de snee, die't d'r op fâlen waar, maakte 't d'r ok niet beter op.

Myn herinnering ging werom na de winter fan 1963, de winter dat Reinier Paping in de monstertocht met sneestorm en min iis de Elfstedentocht won. 't Waar al maart in dat selde jaar dat d'r nag 'n tocht over 't Iselmeer útskreven worre kon. 't Waar soa'n dâg as hier lessen op die mooie saterdeg. Reedlik stil weer en folop son. Alleen ok der waar deur de snee, die't fâlen waar, bij de hele roete lâns an baide kanten 'n mânshoge berg snee op bulten skoven.

't Had soa fúl froren en d'r satten sokke brede skeuren in 't iis, dat men der loopplanken overhine laid had. En bij elke plank ston 'n bewaker met 'n rooie flâg te swaaien om je te waarskouwen. Ik sien nag de baide rechte iiswâlen an weerskanten fan soa'n brede skeur. Waar 't tot op de booiem fan 't Iselmeer befroren? 't Leken mij wel soa toe en met gemak konnen je der tussen fâle, soa breed waren se. Maar at je d’r dan weer út komme souwen, der bin ik niet soa seker fan.

Met ’n prot nocht hew ik die tocht reden. Midden op de dâg waar 't al soa wêrm, dat ik 't treningsjek in de rûgtas doen kon en in myn t-sjurt rije kon. Avens worde ik mij krekt gewaar dat ik de êrms ferbrând had en deur de weerkaatsing fan de son op 't iis ok ‘t gesicht en de ônderkant fan de kin. 't Is een fan de winters der't ik in lingte fan dagen mij èn ’t mooie èn de indrukwekkende útgestrekthyd herinnere sil fan àl die mînsen op 't iis op die maitydsdâg in maart dat de son de hele dâg skeen!

Dat dat òòit nag 's gebeure sil, deran twifel ik wel, mot ik sêge, maar wie weet! Want elkeneen die't fan reedrijen hout sou ik soa'n indrukwekkende beleving in de netuur gunne.

Janne Kuiken

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl