Nieuws

Jan de Vries (1944-2021)

‘As ’n haas deur ’t lând fan Sundereklaas’

Door de redactie van de Bildtse Post

Rustig en bescheiden als mens, maar op de motor een killer. Op donderdag 14 januari overleed in zijn woonplaats Purmerend tweevoudig wereldkampioen motorcross Jan de Vries. De geboren Stjabuurtster maakte in de jaren ’70 furore en geldt als een van de succesvolste Nederlandse motorsporters ooit.

Jan de Vries (1944-2021)

De Vries werd in 1944 geboren en groeide op aan de Oudebildtdijk. Hij was nog Bilkert toen de coureur in 1971 als eerste Nederlander wereldkampioen in de 50cc-klasse werd. Uit de Bildtse Post van toen: “Jan de Vries werd op het gloeiend hete Circuito del Jarama, nabij het Spaanse Madrid, op zijn Kreidler wereldkampioen in de 50 cc klasse. St.-Jacobiparochie gaat de Bildtse en Nederlandse wereldkampioen een uitbundige hulde bereiden, maar woensdagavond 20 september is hij al door Aurora muzikaal binnengehaald.” Het feestelijk onthaal dat erop volgde trok honderden toeschouwers. “De triomftocht van Jan de Vries door het Bildtse land: St.-Jacob huldigde zijn kampioen op waardige wijze. ‘Jan floog as ’n haas deur ’t lând fan Sundereklaas.’”

In 1973 herhaalde De Vries - inmiddels woonachtig in Purmerend - zijn kunststukje, door voor de tweede keer wereldkampioen te worden. Het Bildtse huldigingscomité van 1971 was voltallig aanwezig in Purmerend, waar De Vries toen in het zonnetje werd gezet.

Speciale oorkonde - Gemeente het Bildt had Jan de Vries nooit speciaal geëerd voor zijn unieke prestaties in de jaren ’70. Vele jaren later werd dat op aandringen van het publiek alsnog rechtgezet: tijdens het festival Westhoek Búttendyks, in de nazomer van 2018, kreeg hij uit handen van wethouder Caroline de Pee van Waadhoeke een speciale oorkonde. De Pee destijds: “U bent na Egbert Streuer de succesvolste Nederlandse motorcoureur aller tijden, met veertien GP-overwinningen en twee wereldtitels in de 50 cc. Destijds is er zeer weinig aandacht aan besteed. Ik heb begrepen dat er met elkaar wel taart is gegeten en er een receptie is geweest. Maar een echt tastbare herinnering is er niet geweest,” zei de Pee, die het goedmaakte en een speciale oorkonde voor De Vries had meegebracht.

De bescheiden oud-coureur was er blij mee. “Miljonêr bin ik niet, maar ik bin d’r wel ’n ryk man deur worren.” De Vries, die overleed aan een acute hartstilstand, werd 77 jaar.

 

Rustige, nette coureur haalde alles uit de ‘borrelglasklasse’

Het heengaan van Jan de Vries haalde dit weekend de nationale media. De prestaties zijn van zo’n vijftig jaar geleden, maar spreken nog tot de verbeelding. Veel Bilkerts herinneren zich nog de huldigingen van de wereldkampioen, waar het hele Bildt voor uitliep. Een sportheld wiens prestaties nooit vergeten werden.

Op NPORadio1 memoreerde autosportverslaggever Hans van Loozenoord hem zondag: “Als mens was het een heel rustige, bescheiden jongen. Het was geen mediaman, hij sprak nauwelijks en kwam moeilijk uit zijn woorden. Dat zou later veranderen. Toen werd het een man met een anekdote, die een verhaal had, en een goed geheugen.”

“De Vries ging werken voor Kreidler-importeur Van Veen, en behaalde met de 50cc grote successen. De 50cc was de allerlichtste klasse, ook wel de ‘borrelglasklasse’ genaamd. Het was een veredelde bromfiets, maar hij was zó ver opgevoerd dat hij op Spa-Francorchamps een snelheid haalde van wel 200 km/u.”

“Hij haalde er alles uit. De Vries had een ideaal postuur voor de 50cc klasse. Hij was klein, tenger, iedere gram telde zwaar mee. Hij kon zich prachtig opvouwen achter het kuipje, het stroomlijnruitje. Hij was een secure, nette rijder, zonder trucjes en geen wildebras zoals zijn grote concurrent Angel Nieto. Dat strookte met zijn persoonlijkheid.”

“De dag na het behalen van de wereldtitel in 1973 maakte hij bekend te gaan stoppen. Dat kwam als een volslagen verrassing, hij vond het mooi geweest. Daarna ging hij bezig met de techniek van de motoren,” aldus Van Loozenoord op Radio1.

De Vries behaalde twee wereldtitels (’71 en ’73), werd vice-wereldkampioen (’72) en won veertien Grand Prix wedstrijden. Hij stond 27 keer op het podium.

De Stjabuurtster zou de rest van zijn leven in Purmerend blijven wonen, maar hield altijd een band met het Bildt.

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl