Nieuws

Expositie ‘Het levensverhaal’ in Van Harenshuus

Door de redactie van Lokaal Nieuwsnet
Van donderdag 31 maart t/m dinsdag 12 april

Een van de geportretteerden is mevrouw Co de Boer-Reker, zij woont in het Van Harenshuus.
Belang van levensverhaal - Mensen met dementie zijn heel verschillend in hun behoeften, mogelijkheden, vaardigheden, wensen en verlangens. Hebben zij eenmaal te maken met een zorgverlener, dan is het belangrijk dat deze zorgverlener zijn of haar het levensverhaal kent. Het kan helpen bij een goede en plezierige invulling van de dag van de cliënt. Als mensen met dementie bij Noorderbreedte komen wonen, is het belangrijk dat ze zoveel mogelijk zichzelf kunnen zijn. We kijken samen met hen en de mensen om hen heen wat belangrijk is en wat ze zelf willen en kunnen. Daar helpt het levensverhaal bij.


Blij van bloemen

Ze is gek op orchideeën. De kamer van Co de Boer-Reker (81) in woonzorgcentrum Van Harenshuus in St.-Annaparochie staat er vol mee. Maar ze houdt ook van andere bloemen. Ze heeft in haar leven veel bloemstukken gemaakt, vooral voor de kerk. Van bloemen wordt Co blij.
Ze kan zich nog goed het reisje naar de Keukenhof herinneren. Al die prachtige tulpen in volle bloei. Co vond het schitterend. Zelf heeft ze altijd iets met bloemen gehad. Stekjes maken en in een vaasje doen. Totdat er wortels aankomen. Dan kunnen ze geplant worden. Orchideeën zijn toch wel haar lievelingsbloemen. Haar man, die een jaar of vijf geleden is overleden, hield er ook zo van. Dan zat hij voor het raam te genieten van de orchideeën die op de vensterbank stonden. De volkstuin van haar schoonvader in Berltsum stond vroeger vol met bloemen, vooral chrysanten. Zijn kleinkinderen stuurde hij dan op pad om de bloemen huis-aan-huis aan de man te brengen. Dan kregen ze een zakcentje. Co kan daar nu nog om  lachen.
Co, dochter van een timmerman, komt oorspronkelijk uit Winsum in Groningen. In haar jeugd hield ze erg van toneelspelen. Ze was er goed in en genoot van de vele hoofdrollen die ze speelde. Via het toneel leerde ze haar man kennen, een aardappelkeurder uit Berltsum. Begin jaren zestig trouwde ze, ze verhuisde naar Friesland en leerde al snel de Friese taal. Sommige woorden, zoals bôle, vond ze maar niks. Dan maar liever ‘brood’.
Toneelspelen deed ze toen niet meer, maar ze was wel heel actief op allerlei fronten. Naast het opvoeden van haar drie kinderen, twee dochters en een zoon, had ze bestuursfuncties bij onder meer haar zangkoor en de volksdansclub. En ze maakte haar eigen kleding, breide en naaide. Ze was altijd bezig met creatieve dingen. Ook maakte ze graag puzzels en las ze veel boeken. Co was altijd een zelfstandige vrouw en zeker geen type om stil te zitten.
Toen haar kinderen de deur uit waren, maakte ze met haar man veel buitenlandse reizen. Naar  Noorwegen, Zweden, Oostenrijk, Italië, Turkije, Spanje en zelfs zes weken naar Australië. Een bijzondere reis maakte ze naar Israël. Alle verhalen uit de bijbel kwamen toen tot leven. Die reis heeft veel indruk op haar gemaakt. Reizen doet ze nu niet meer. Ze geniet nu van de kleine dingen. Van haar kinderen en kleinkinderen. En als die een bloemetje voor haar  meebrengen, kan haar dag niet meer stuk.

Uw reactie


Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl