Nieuws

‘Foedselbos ferfult nou al soasjale funksy’

Door de redactie van de Bildtse Post

Te midden van de lockdown, waardoor er bijna niets meer kan of mag, heeft Jan de Vries een prachtig project om handen dat wél uitgevoerd kan worden. Samen met een ploeg vrijwilligers werkt De Vries momenteel druk aan ‘zijn’ Voedselbos op Ouwe-Syl. Sinds november wordt er elk weekend druk gewerkt. “’t Werk is nag lang niet klaar, maar ’t bos ferfult nou al ’n belangrike soasjale funksy.”

Voedselbos Ouwe-Syl

Door Gerard de Jong - “’t Is naast ’t werk, en nou met alles nag in ’lockdown’, weer even wat âns.” Jan de Vries, mede-oprichter van Voedselbos Ouwe-Syl, prijst zichzelf gelukkig met deze uitlaatklep. Hij moest enkele jaren geduld hebben voordat het voedselbos eind vorig jaar eindelijk los kon, maar de timing is wat dat betreft helemaal niet slecht. “’t Is heerlik om búttendeur doende te wezen, met de neus in de frisse lucht.”

Het voedselbos is nog in aanplant, maar nu al vervult het de functie die De Vries - die permacultuur studeerde - voor ogen had. “Ondanks dat wij niet met alle frijwilligers toegelyk an de gang mâge nou, bespeur ik dat ’t bos sorgt foor saamhorighyd, foor ferbining. ’t Enthoesjasme bij de frijwilligers en op ’t dorp is heel groat. Dat is presys wer’t dut om te doen waar.”

Nadat er op 28 oktober vorig jaar eindelijk groen licht kwam, is men direct begonnen. “’t Eerste dat gebeure most, waar ’t rooien fan bomen. D’r binne ‘n prot sike elzen kapt, die mosten d’r út. Derdeur worde ’t mooi licht en rúm. De elzen die’t niet weg hoefden binne staan bleven fansels. Se binne heel nuttig at ’t om stikstofbining gaat.”

Met het gerooide hout legden ze zogenaamde ‘hugelbedden’ aan op het terrein. “Dat binne ’n soort heuvels, rûgen, met ’t boomhout d’r in. Dat hout ferteert starig en is ’n foedingsstof foor de grônd en flora d’r omhine. Dat is ok ’n útgangspunt fan de permakultuur: kringloop, kapt hout niet ôffoere maar as foedingsstof beware en benutte. Feerder is ’n groat part fan ’t terrain met houtsnippers bestrooid. Dat hout ’t onkruud ok wat ônder de dúm.”

Daarnaast zijn diverse fruitrassen geplant. “De stichting Fruit en Fryslân het ôns rassen skonken. En fan Piet Hoekstra hewwe wij ‘n echte ouwe Bildtse stoofpeer kregen om te planten.”

Bijzonder was de vondst van een echte Ouwesylster appel. “Die hewwe wij soamaar ontdekt, an ’t begin fan ’t bos. ‘D’r hange ferdory appels an de boompys hier!’ saai ik, doe’t ik se hangen sâg. ’t Binne hele mooie appeltsys, ’n bitsy as ‘n ‘golden delicious’. Dat is heel besonder. Ut ’n klokhuus wort elke pit weer ’n ândere appelsoort. De kâns is 1 op ‘e 1000 dat d’r eetbere appels fan komme. Hier is dat dus al gebeurd, spontaan. De Ouwesylster Gele, noeme wij se. Die late wij nou fermeerdere.”

Een andere blikvanger in het bos moet de vijver worden. Al had dat nog wel wat voeten in de aarde. De Vries: “De grôndwaterstand sou hier 1.20 m weze. At je dieper as drie meter grave wille motte je ’n fergunning hewwe, dus besloaten wij om tot twee meter diep ôf te graven. Maar d’r liep helendal gyn water in, ’t bleef ’n droge kúl. ’n Fiver sonder water, dat is niks fansels! Maar hij loopt nou starigan fol deur ’t regenwater. De klaailaag sorgt d’rfoor dat ’t water niet soa gau fort loopt.” Van de vijver loopt een afgegraven greppel naar een paddenpoel. “Soa’n poel, ’n plasdras, is heel belangryk foor amfibyën, soa as pôden en kikkerts.”

Er is nog heel veel werk te verzetten; een voedselbos is eigenlijk nooit klaar. “Ankem weekeand gaan wij an de gang met oesterswammen, die’t wij hier inte wille. En wij wachte nag op de baaiboomtsys, dan kinne die ok in de grônd.”

Het voedselbos biedt een kleine groep vrijwilligers nu al welkome afleiding. “Wij binne nou met fier tot acht man doende op ’t terrain. Wij mâge op dut stoit niet met al tefeul mînsen wat organisere, der binne wij fersichtig met. Maar ’t leeft enorm. Seker in deuze tiid. ’t Is nou al lekker om d’r met an de gang te gaan. Atst siest hoefeul mînsen at al even komme te kiken... En dan binne wij ok nag doende met ‘n paar bruchys an weerskanten fan ‘t bos, tegaar met dorpsbelang. Dan kinne de mînsen aansen ’n mooie koier make deur ’t bos en ‘t dorp. ’t Wort prachtig.”

Buienradar.nl

Bildts Filmhuus:



Podcast Nag even Bildts:


Laatste columns



Buienradar.nl