Nieuws

Schoolconflict laat diepe wond achter op Ouwe-Syl

Door de redactie van Lokaal Nieuwsnet
In slechts vijf dagen tijd groeide een vlammetje van een op het oog klein conflict tussen personeel, bestuur en ouders van de nieuwe samenwerkingsschool op Oudebildtzijl uit tot een uitslaande brand. Nu de rook aan het optrekken is blijkt dat er enkel verliezers zijn, en dat er hard gewerkt moet worden aan het herstellen van onderling vertrouwen. Een reconstructie.

Door Gerard de Jong - Afgelopen dinsdag kregen de leerlingen van SWS Ouwe-Syl te horen dat juf Marije drie dagen later, op vrijdag, voor het laatst aanwezig zou zijn. Volgens de directie liet ze op eigen initiatief haar aflopende contract niet verlengen.
De mededeling zorgde voor tranen bij de kinderen, en onbegrip en woede bij de ouders van die kinderen. Zij geloofden niet dat de juf - intens betrokken bij haar leerlingen en zeer geliefd - er zelf de brui aan gaf, en gingen direct op de barricades. Er werd een handtekeningenactie gestart - ”juf Marije moet blijven!”: de lijsten liepen snel vol met krabbels.
Gevolg was ook dat de directeur, Janneke Grijpma, het moest ontgelden. Zij zou een kil bewind voeren en de juf hebben ”weggepest”. In allerijl werd donderdag een avond belegd voor de ouders, waarop bestuur tekst en uitleg gaf. Om het conflict in de kiem te smoren. Maar de woede onder de ouders was te groot, de kloof tussen ouders en bestuur was te groot. Het conflict escaleerde.
Zaterdagmiddag. De presentator van ’Wykein Actueel’ op Radio Eenhoorn zegt een tip te hebben gekregen. Hij zegt dat Grijpma een klap zou hebben uitgedeeld aan een van de leraren. Jaap Jansma, directeur van CBO G2, ontkent dit met klem. Grijpma verbood een leraar vrijdag met een ouder te praten. Jansma keurt dit af, maar geslagen is er volgens hem absoluut niet. Met de staart tussen de benen plaatst de regionale omroep een dag later rectificatie op de eigen website. (“Een deel van het fragment kan geïnterpreteerd worden als feit. Dat is onjuist. Wij hebben niet alle zaken op juistheid kunnen controleren voor het in de uitzending kwam en er is betrokkenen onvoldoende gelegenheid gegeven te reageren. Daarvoor onze excuses.”) De rectificatie was dinsdag overigens weer van de site verdwenen.
Zondag duiken de andere media erop, tot en met de Telegraaf op maandag. Die dag is de school dicht: alle partijen overleggen die dag om tot een vergelijk te komen. Wat het bestuur betreft moet de school koste wat kost dinsdag weer open. Hoe dan ook. Dat lukt. Jansma weet drie ervaren leerkrachten te strikken en stelt een interim-directeur aan, Kees Dijkstra. Het  overleg met de ouders op maandagavond is echter weinig vruchtbaar. De ouders wantrouwen de gang van zaken, het bestuur vindt dat de ouders een grens zijn overgegaan. Marije Postmus liet de school op 15 januari per brief weten haar contract niet te willen verlengen. Dat dit pas op dinsdag 27 januari aan de ouders werd meegedeeld – voornamelijk omdat Grijpma wegens familieomstandigheden afwezig was – is een misser, vindt Jansma. Hij zegt niet geweten te hebben dat er frictie bestond tussen Postmus en enkele andere docenten en Grijpma. De Medezeggenschapsraad heeft er nooit melding van gemaakt.
Het is uitzonderlijk, en pijnlijk, dat kinderen moeten thuisblijven vanwege een conflict dat over hun hoofden wordt uitgevochten. Jansma heeft maandag spijkers met koppen geslagen door een nieuwe staf samen te stellen. De kinderen speelden dinsdag weer in de zon op het schoolplein en kregen les. Het echte probleem – een gebrek aan vertrouwen – is echter nog lang niet opgelost. De opgestapte lerares is ziek door het conflict en houdt zich afzijdig, drie leraren hebben zich ziekgemeld, de positie van de schooldirecteur lijkt onhoudbaar. En de ouders blijven achter met het gevoel dat een door hen zeer geliefde en betrokken juf door een arbeidsconflict zich gedwongen zag haar contract niet te verlengen.
De school mag dan weer open zijn, dat geldt ook voor de wond die geslagen is. Het dorp is vooral zeer bedroefd. Om het al dan niet vrijwillige vertrek van de juf, de commotie en het broze vertrouwen onderling. Vijf maanden nadat de Korenaar en de Oprel één school werden, ligt de organisatie in puin. CBO G2 heeft aangekondigd dat een extern bureau zo snel mogelijk de oorzaak en gevolgen van het conflict zal onderzoeken.
Die oorzaak kan niet vroeg genoeg in het samenwerkingstraject gezocht worden. Als het onderlinge wantrouwen tussen directie en staf inderdaad al langer speelt, en dat door eerdere weeffouten in de opmaat naar de fusie gevoed is, dan moet dat boven water komen.
Voor alle partijen is het zaak om nu een stap terug te doen en met een uitgeruste, open maar (zelf-)kritische blik naar de ontstane tegenstellingen te kijken. Alleen dan kan het onderlinge vertrouwen hersteld worden en kan er een nieuw, stevig fundament gelegd worden onder de samenwerkingsschool. Een fundament zo stevig dat kinderen niet thuis hoeven te blijven en in een veilige, harmonieuze omgeving goed onderwijs kunnen genieten.

Uw reactie


Buienradar.nl


Laatste columns



Buienradar.nl