Pikys

bildtspraakfoto-simi-sevensterHij wou en sou ’n nêst hè in ’t stekelstrúkky lyk bij ôns foor de rútten. Dat wou maar niet lukke, hoe’t-y ’t ok alle dagen opnij prebeerde. Hij sakte d’r aneenweg deurhine. Doe hè ik ’n korfy kocht bij de omskarrelwinkel in St.-Anne en klaar waar kees.

D’rin en dalik an ’e lêg. Fier weken het ’n ain werk om te broeden. Ik telde de weken en de dagen. En op ’n sundeg saai ik: ‘Nou is ‘t tiid.’ Gelukkig foor mij waar de ain krekt efys te swimmen. ’t Bleek ’n nêst met 14 aaies. Der kon-y wel ’n paar fan misse. De doppys waren krekt anpikt. Ik pakte d’r twee út en houde se bij ’t oor. De ene piepte al, de andere bewoog. Fortdalik begon ik met se te praten,’n soort fan tillefoanpraat. Je hore nander wel, maar kinne nander niet sien. Se kwammen in ’e kamer, in ’n ouwe wasketel met ’n lampy d’r boven. Se prebeerden hur út de dop te wrakselen.
De tweede dâg broken de skalen alheel en laaien se efys fersuft fan ’t werk te bekommen. Worden al gau droog en levendig. De ainemim sette ôf met twaalf rônde bâltsys achter hur an. Búkkelde over de irpelrûgen, gleed de sloat in en fort! Myn baide klaintsys atten, behalve wat meel en broken pikfoer, och soa gau wat klain besyspul. Ik kreeg ’t d’r drok met. Sloeg mîgen doad en pakte spinnen met de bloate hând. Groef in ’e tún om wurmpys na bovenen te halen. Al gau holpen se sels met. Gongen, wer’t ik gong. Emelten waren ’t allerlekkerst. Maar ’n beste wurm kokhalsden se d’r ok deur. Fansels gongen se met doe’t wy met de auto na de klainste bepsêger gongen.
Ok der hè se ’n tún en konnen sâd eten krije. ’t Klainmaisy fan een jaar fon se och soa neskierig. Kwam d’r héél fersichys even an. Maar an ’t eand fan de dâg pakte se een fol bij de kop en liet niet meer los. Eerst leken alles goed, maar de andere offens laai-y doad. Doe waar d’r nag een en dat waar de pieper. Slim onwinnig fan syn maatsy, piepte en krite-y de hele dâg. Bij mij waar-y stil. Maar ik kon niet de hele dâg met ’m op skoat sitte. Wij gongen tegaar in ’e tún om te wieden.
Der waar genog te doen en ik skrepte my út ’e naden om de tún wat in order te krijen. En dat gaat niet fersichtig of mijend. Dat gaat met de hele billig d’rop. En doe...hè ik ’m waarskynlik ’n tikky geven, want op ’n bepaald stoit rôld-y naast mij ’n slag in ’e rondte. Doad.
Onderwilens satten d’r fijfheel jonge pikys in ’n andere handketel. Hinnepikys, útbroeden deur de broedmesine fan buurman. Ons oudste maisy-bepsêger socht twee út en nam se met na huus. Doe waren d’r nag drie. Der begon ik met om te pielen en al gau waren wij annander wonnen. Bútten konnen se mooi in ’n stolpy. Ok sij gongen met mij in ’e tún. Maar âns as de ainepiken stoven sij alle kanten út. Allenig at se mij misten begonnen se te piepen en kon ik se weer krije.
At wij satten te koffydrinken bútten, sette ik se bij mij op ’e skoat. Dan flogense d’r ok wel ’s ôf, maar ok weer werom. Op ’n overdâg lâg d’r soamaar een met de poaten núvver wiidút en sturf. Oorsaak onbekind. En ’n paar dagen later, waren sij an de andere kant fan ’e blaik onder de planten an ’t skarrelen en ik groef meters feerder ’n groate plant út, die’t ferhuze most. Ik murk niet eerder as doe’t ik boven op een staan gong, dat se weer bij mij ankommen waren.
Doe waar d’r nag een. Die hè ik onder de jas doud, bin in ’e auto stapt en hè ’m bij myn oudste maisy-bepsêger ôfleved. ‘t Piky had doe weer geselskap fan twee sussys. Foor dut jaar hè ’k weer genog pikys had. Allenig, nou komme d’r hyltyd twee prachtige, wilde bergainen op ’t hiem en at die nou hier ’s an ’e lêg gaan.....

Simy7*

Bildtse Post